Żyje ich w Polsce sześć gatunków. Najlepiej wszystkim znane to bogatka i modraszka. To one są najczęstszymi wśród sikor zimowymi gośćmi w naszych karmnikach.

Jesienno-zimowe dokarmianie to dobra pora, żeby im się przyjrzeć i wspomnieć o ich mniej znanych krewniaczkach.

Słowem „gapa” w gwarze potocznej określa się często i gawrona i wronę. A przecież to są dwa zupełnie różne gatunki !

A jednak pospolity gawron mylony jest często z wroną. Chociaż żyjąca u nas wrona siwa jest nie tylko znacznie rzadziej od niego spotykana, ale także wygląda zupełnie inaczej niż gawron. Przyjrzyjmy się więc tym ptakom.

Ten wdzięczny i dość pospolity gołąb, żyjący w naszych parkach, ogrodach, wśród zieleni miejskiej, ma zadziwiającą historię. Wskazuje na nią także pierwsza nadana mu nazwa, pod którą sierpówka znana jest do dziś – synogarlica turecka. Przywędrowała do nas z daleka.

Historia sierpówki to przykład podboju Europy przez skromnego ptaka, który wytrwale zajmował coraz to nowe obszary. W pobliżu osiedli człowieka znajdował przyjazne warunki do życia.

Lipiec to pora wakacji i letnich wędrówek. Lasy, łąki, pola to miejsca często teraz przez Was odwiedzane. Warto poświęcić im trochę uwagi, żeby zobaczyć tam różne gatunki ptaków.

W grupach drzew i krzewów wśród pól wypatrzeć można trznadle, szczygły, czy sikory. Nad polami uda się na pewno zobaczyć i usłyszeć śpiewającego skowronka. Ale my proponujemy rozejrzeć się, czy w otwartym polu nie widać czatującego myszołowa.

Kos i szpak. Dlaczego poświęcony jest im wspólny tekst, zapyta ktoś, przecież te ptaki należą do osobnych rodzin? To prawda, żyją u nas ptaki bliżej spokrewnione z kosem niż szpak, więc skąd to zestawienie?

Kos należy do rodziny drozdowatych i bliższym krewniakiem jest mu drozd śpiewak, kwiczoł czy rudzik. Szpak natomiast to przedstawiciel rodziny szpakowatych. Jest jedynym lęgowym gatunkiem z tej rodziny w Polsce.