Ten wdzięczny i dość pospolity gołąb, żyjący w naszych parkach, ogrodach, wśród zieleni miejskiej, ma zadziwiającą historię. Wskazuje na nią także pierwsza nadana mu nazwa, pod którą sierpówka znana jest do dziś – synogarlica turecka. Przywędrowała do nas z daleka.

Historia sierpówki to przykład podboju Europy przez skromnego ptaka, który wytrwale zajmował coraz to nowe obszary. W pobliżu osiedli człowieka znajdował przyjazne warunki do życia.

Lipiec to pora wakacji i letnich wędrówek. Lasy, łąki, pola to miejsca często teraz przez Was odwiedzane. Warto poświęcić im trochę uwagi, żeby zobaczyć tam różne gatunki ptaków.

W grupach drzew i krzewów wśród pól wypatrzeć można trznadle, szczygły, czy sikory. Nad polami uda się na pewno zobaczyć i usłyszeć śpiewającego skowronka. Ale my proponujemy rozejrzeć się, czy w otwartym polu nie widać czatującego myszołowa.

Kos i szpak. Dlaczego poświęcony jest im wspólny tekst, zapyta ktoś, przecież te ptaki należą do osobnych rodzin? To prawda, żyją u nas ptaki bliżej spokrewnione z kosem niż szpak, więc skąd to zestawienie?

Kos należy do rodziny drozdowatych i bliższym krewniakiem jest mu drozd śpiewak, kwiczoł czy rudzik. Szpak natomiast to przedstawiciel rodziny szpakowatych. Jest jedynym lęgowym gatunkiem z tej rodziny w Polsce.

Zima może jeszcze trochę potrzymać. A jednak luty to czas kiedy pojawiają się u nas pierwsi wiosenni przybysze.

Jednym z pierwszych odważnych jest żuraw. Ten najwyższy wśród żyjących u nas ptaków wraca do Polski z zimowiska od lutego do początków maja.

Kuropatwa to mały ptak z rodziny kurowatych. Zobaczyć go można wśród łąk i pól, na których miedze porośnięte są drzewami i zaroślami. Taki krajobraz to ulubione miejsce życia kuropatwy. Szansa na jej spotkanie zwiększa się zimą – kuropatwy pozostają u nas przez cały rok.

Zimą zbierają się w większe gromadki, na białym śniegu są łatwiejsze do zauważenia. Warto więc je teraz wypatrywać .