którzy rozganiają gołębie, śmiecą i robią wiele hałasu, ale dla tego,

że jest tam dużo ptactwa i znajdzie się tam jednak chwila spokoju.

W pewnym sensie zazdroszczę ludziom którzy mieszkają blisko

parku, chociaż ja też nie mieszkam od niego zbyt daleko, więc do 

niego jeżdżę . 

 Zawsze gdy zbieram się aby jechać do parku zabieram ze sobą

chociaż okruszyny chleba. Normalnie zabieram też pszenicę i 

orzechy, ale są razy kiedy zabieram do parku nawet karmę!

To jest jedzenie dla ptaków.

 Gdy pierwszy raz wybrałam się do parku poznałam tam pewną 

starą kobietę która opowiedziała mi o swoich przygodach z 

wiewiórką i ptakami. Ona też zabiera do parku orzechy i pszenicę,

karmi z ręki sikorki i wiewiórę oraz  gołębie i inne ptaki!

Więc do jej ulubieńców należy wiewiórka Basia ( wołana tak przez

wszystkich reaguje na swoje imię ), oswojone sikorki, gołębie i 

zięby. Wzięła do ręki rozdrobnione orzechy i wyciągnęła rękę, a 

od razu na jej rękę szybko przyleciała pierwsza sikorka która wzięła

jeden z orzechów i uciekła na drzewo aby się pożywić.

 Po paru następnych wizytach w parku i ja wyciągnęłam rękę z 

orzechami, zaczęłam czekać i czekać... Moi przyjaciele o wiele oddaleni od miejsca akcji mówili mi że ptaki skradają się z góry...

W końcu na moją rękę przyleciała sikorka, później jedna za drugą...

Gdy orzechy się skończyły nasypałam ziarna i z góry gołąb po gołębiu zaczęły ze swojego grupowego lotu opadać niżej i na ziemię. Zaczęły ucztować. Pszenica szybko się skończyła.

 Tak więc, przyjeżdżałam do parku co piątek, sobotę lub niedzielę i karmiłam ptaki i gołębie.

 Pewnego razu pojawiła się wiewiórka i powoli, skradając się podeszła i zaczęła jeść orzechy.

 Gołębie tak przyzwyczaiły się do mojego widoku, że gdy pojawiałam się w parku nawet bez jedzenia one ze swojego jak zwykle wysokiego lotu sfruwały ( bystre oko ) i biegały za mną gdy ja się od nich oddalałam. ;) W końcu zaczęła się następna przygoda. Gołębie jadły mi z ręki. Lubiłam patrzyć się i czuć jak dzioby lekko uderzają w moją dłoń. Ziarno znudziło się gołębiom i zaczęły dobierać się do orzechów które się np. rozsypują. I gdy wyciągnęłam rękę na mojej ręce pojawił się inny gość - gołąb - a był tak ciężki, że go upuściłam... xD ( siwek )

Nawet sobie pewnie nie wyobrażacie, jak pięknie wyglądałam z wiewiórką, gołębiami, sikorkami i ziębami przy ławce!

Przy okazji zrobiłam sobie parę ładnych fotek..