Ostatnio nieco się przeziębiłem, co mnie skutecznie uziemiło w domu. Nie mogąc prowadzić obserwacji terenowych zmuszony jestem ograniczyć się do patrzenia na świat przez okno mojego pokoju, co w jesiennych warunkach nawet nie jest takie złe. Ostatnio zauważyłem, że wyjątkowo korzystnym zbiegiem okoliczności na wprost moich oczu znajdują się dwa krzewy czarnego bzu, które właśnie obficie owocują.  Czarne owocki przyciągają ptaki - w momencie, gdy piszę te słowa, zajada się nimi aż 5 sierpówek - nigdy wcześniej tak dużej grupy tych ptaków w ogrodzie nie widziałem. Zanim pojawiły się synogarlice, bzem raczył się szpak, a z dobiegających do mnie z zewnątrz dźwięków wnioskuję, że gdzieś na swoją kolej czeka również zgłodniały kos. Ciekawe, na jak długo starczy apetycznego jedzenia i czy na przykład październikowi wędrowcy też znajdą tu coś dla siebie.